Psychotronika – nauka o potencjale świadomości – Edyta Janik

„Teorie fizyczne pozostaną niekompletne, jeśli definiując rzeczywistość nie uwzględnimy jako elementu aktywnego świadomości.”
Robert G. Jahn (fizyk, astrofizyk, Princeton University)

Prawo Newtona opisywało, że wszystkie reakcje fizyczne miały fizyczne przyczyny. Prawa te uznano za podstawowe prawa natury, które są przejrzyste, niezmienne, praktyczne zamknięte w trójwymiarowej rzeczywistości i linearnym czasie. Nikomu wówczas nie przychodziło do głowy, że osoba wykonująca eksperyment może wpływać na rezultaty doświadczenia, czego dowiedli współcześni naukowcy.

Rysunek: Wpływ badacza na wynik eksperymentu

Zachodnia nauka polega na znajdowaniu zgodności między dowodami matematycznymi i eksperymentami. Ale wraz z rozwojem naukowcy odkrywają nowe zjawiska, które trudno wyjaśnić za pomocą znanych już teorii i eksperymentów. Materia okazała się iluzją wynikającą z błędnego ograniczającego przekonania. Występuje w znacznie większej ilości form, niż sądzono dotychczas.

Zjawiska anomalne, do których zalicza się telepatię, retro i prekognicję, telekinezę, lewitację, teleportację, m.in., były długo ignorowane przez główny nurt nauki. Pierwsze próby tłumaczenia tych zjawisk podjęła się parapsychologia, która długo walczyła o uznanie swoich dokonań. Niemniej psychologia nadal odcina się od przedstawianych badań i zjawisk powołując się na „odpowiedzialność naukową”. Ta negatywna postawa została zapisana w statucie Międzynarodowego Stowarzyszenia Psychologii Naukowej jako niemożność pogodzenia członkostwa tej organizacji z zajmowaniem się parapsychologią. Na przełomie XIX i XX podjęto uchwałę, by na kongresach Stowarzyszenia nie przedstawiać referatów z parapsychologii (zwanej tez metapsychologią). Niestety sama psychologia bazowała na wątłym fundamencie teoretyczno-naukowym. W 1976 r. na Światowym Kongresie Psychologów w Paryżu wystąpienia wielu wybitnych naukowców wykazały braki istniejących teorii psychologicznych i wniosły pilną potrzebę ich uzupełnienia, odrzucenia psychologii jako odrębnej nauki i uznania psychologii jako całość nauk przyrodniczych. Pomocna tutaj stała się psychotronika, która potrafi wyjaśnić problemy, z którymi boryka się psychologia. Wiele ośrodków podjęło się badań nad udziałem świadomości i dociekaniem jej natury. Podjęto trud badania zjawisk „niewytłumaczalnych” i tym samym dziedzina psychotroniki, uważana niegdyś za pseudonaukę w II połowie XX w., uzyskała status dyscypliny naukowej. „Parapsychologia na równi z psychotroniką zostały wreszcie oficjalnie uznane za dyscypliny w pełni naukowe, choć wyniki ich badań wciąż jeszcze traktowane są przez wielu konserwatywnych przedstawicieli nauk z niedowierzaniem i nieufnością.”¹

Tradycyjne nurty psychodynamiczne wywodzące się z Freuda również opierały się w dużej mierze na klinicznej obserwacji i spekulatywnych hipotezach, które nie zawsze były rygorystycznie weryfikowane empirycznie. Współczesna psychologia kładzie natomiast nacisk na metody naukowe i badania ilościowe, co bywa postrzegane jako ograniczenie w podejściu do człowieka jako całości — holistyczne spojrzenie na sferę emocjonalną, duchową i somatyczną nie zawsze znajduje pełne odzwierciedlenie we wszystkich nurtach badawczych.

A już Arystoteles rozumiał psychologię jako naukę o duszy (psyche), rozumianej jako zasada życia i jednocześnie źródło czynności poznawczych, emocjonalnych i etycznych. Jednak klasyczna, holistyczna terminologia i metafizyka duszy zostały przekształcone lub zastąpione ramami badawczymi kompatybilnymi z empiryzmem i metodami naukowymi.

Współczesna psychologia kładzie nacisk na pomiar, replikowalność i eksperyment — co jednak prowadzi do uprzywilejowania tego, co da się łatwo zmierzyć i marginalizowania subtelnych, jakościowych wymiarów doświadczenia. Carl Gustav Jung oferował bogaty, symboliczny obraz psychiki: duszę, archetypy, energię, mandale i synchroniczność — ale jego hermeneutyczne, kliniczne i metaforyczne koncepcje trudno operacjonalizować, więc zostały przyjęte wybiórczo lub odsunięte. Psychologia zyskała rzetelność metodologiczną, ale straciła część holistycznej głębi, którą reprezentował Jung. Tym samym psychologia umacnia swoje prawo do wykluczania perspektyw trudnych do zmierzenia. Dlatego dalsza część pracy przedstawi wybrane eksperymenty i badania, które stanowią istotny głos za holistycznym spojrzeniem na człowieka oraz dowody dotyczące doświadczeń wykraczających poza ciało fizyczne i emocje.

Poniżej przedstawiam rysunek podsumowujący przejście od materializmu mechanistycznego do psychotroniki. Materializm mechanistyczny reprezentuje stanowisko według którego wszystko, co istnieje (włącznie ze świadomością i procesami psychicznymi), ma charakter materialny i można to wyjaśnić przez działanie elementarnych części oraz ich wzajemne, mechanistyczne interakcje, a świadomość traktuje jako uboczny produkt procesów mózgowych. Natomiast psychotronika to określenie zbioru badań i praktyk zajmujących się zdolnościami i oddziaływaniami niematerialnymi (m.in. telepatia, psychokineza, zdalne uzdrawianie, tzw. „bioemisje”, oddziaływanie na pola biologiczne). Łączy elementy parapsychologii, bioenergoterapii i szeroko rozumianych koncepcji „pól życiowych”, a świadomość traktuje za autonomiczny, fizyczny czynnik zdolny aktywnie kształtować otoczenie w czasie i przestrzeni.

Świadomość stanowi jedno z najbardziej złożonych i wielowymiarowych zagadnień współczesnej nauki i humanistyki. W ujęciu interdyscyplinarnym łączy perspektywy neuronauki, psychologii, filozofii oraz dyscyplin technicznych i przyrodniczych (informatyka, fizyka, teoria informacji). Świadomość jest fenomenem wielowymiarowej fizyki kwantowej.

Rysunek: Newton’owskie i psychotroniczne ujęcie świadomości

Rysunek: Psychotronika jako globalna integracja informacji

Zjawiska PSI² to termin używany w parapsychologii dla opisania zdolności lub efektów, w których informacja lub wpływ zachodzi bez znanych kanałów fizycznych. Główne typy PSI: telepatia (przekazywanie myśli/informacji między osobami bez użycia znanych zmysłów), rekognicja (wiedza o zdarzeniach przyszłych przed ich wystąpieniem), jasnowidzenie (telegnozja — uzyskiwanie informacji o odległych lub ukrytych obiektach/zdarzeniach), teleportacja (przemieszczanie obiektów materialnych z wykorzystaniem głębszego poziomu rzeczywistości), psychokineza (wpływ umysłu na materię lub procesy bez znanych oddziaływań fizycznych), zdalne „postrzeganie” miejsc/obiektów (zdolności do uzyskiwania informacji o odległych miejscach, osobach lub przedmiotach bez użycia znanych zmysłów i konwencjonalnych kanałów komunikacji). Integracja tych obszarów może posłużyć zarówno testowaniu granic aktualnych teorii umysłu, jak i formułowaniu nowych, bardziej kompletnych modeli relacji między stanami subiektywnymi, a fizycznymi procesami.

Poniżej przedstawiam zwięzłe, chronologiczne streszczenie „wyścigu zbrojeń” w obszarze zjawisk PSI w okresie zimnej wojny i tuż po niej. W latach 50-90. XX w. kilka państw prowadziło badania nad zdolnościami paranormalnymi, wiele z nich było tajnych lub półtajnych. ZSRR weryfikowało wykorzystanie zdolności do zdalnego rozpoznania, zakłócania funkcji przeciwnika, medyczne zastosowania regeneracyjne oraz tworzenie narzędzi kontroli. Państwowe instytuty i ośrodki badawcze powiązane ze służbami i jednostkami medycznymi finansowały badania nad bioenergoterapią, telepatią i innymi psychotronicznymi. W USA programy prowadzone były przez CIA³, armię, DARPA⁴ i prywatne laboratoria. Najbardziej znany publicznie projekt to program zdalnego postrzegania („Stargate”⁵). W Chinach łączono badania naukowe z praktykami Qigong⁶ i programami wojskowo-medycznymi w akademiach i instytutach związanych z armią. Celem było badanie potencjalnych zastosowań „energii życiowej’ dla zdrowia, wzmacniania żołnierzy i efektów zdalnego wpływu. W Japonii pochylono się nad badaniami bio-emisji i bio-informatyki oraz terapeutycznymi aspektami technik energetycznych. Celem był rozwój nieinwazyjnych metod wspomagających zdrowie.

Rysunek: Zestawienie wyścigu zbrojeń w obszarze zjawisk PSI na podstawie lektury dr Danuta Adamska-Rutkowska „Psychotronika, nauka o potencjale świadomości”, str. 19-26.

Rozwój psychotroniki nadal pozostaje poza świadomością znacznej części społeczeństwa, przełomowe wyniki badań doceniają jedynie wąskie grona ekspertów. Główną przyczyną tego stanu rzeczy są zapewne konserwatywni obrońcy dotychczasowej nauki, lecz istotną rolę odgrywają też politycy. Osiągnięcia w tej dziedzinie bywają celowo utajniane, ponieważ badania finansowane są głównie ze środków wojskowych i przewidziane do użycia w celach militarnych, co ogranicza ich rozpowszechnianie. Pragmatyczne zastosowania badań skupiały się na skuteczności, nie na mechanizmach interakcji świadomości ze światem materialnym, co sprzyjało mistyfikacji zjawisk PSI i ich ośmieszaniu przez media. Tymczasem te zjawiska mają szersze znaczenie niż militarne — świadomość, dzięki energii psychicznej, może oddziaływać na materię (m.in. psychokinetyka), a znane formy energii mogą wzbogacać zasób energii PSI (m.in.: bioenergoterapia). Badania pokazują też, że umiejętności sterowane umysłem można trenować — nie są zarezerwowane wyłącznie dla nielicznych, choć wymagają wprawy i cierpliwości.

Odbieramy rzeczywistość zmysłami (wzrok, słuch, dotyk, węch, smak), ale istnieje też pozazmysłowy odbiór informacji (tzw. szósty zmysł). Sygnały te, zwane bodźcami podprogowymi, trafiają do podświadomości i często nie docierają do czuwającej świadomości. M.in. Edward Abramowski zauważył, że pojawianie się informacji pozazmysłowych przypomina proces przypominania — podświadomość działa jak baza danych, a jeśli bodźce przejdą przez mózgowe filtry, są interpretowane jako znane wrażenia. Najlepsze wyniki uzyskuje się przy odprężeniu i obniżonej koncentracji; nadmierny wysiłek umysłowy utrudnia odbiór. Granice tej percepcji są w dużej mierze konsekwencją naszych przekonań, teoretycznie można odbierać wszystko, lecz współpraca świadomości z mózgiem bywa niedoskonała.

Telegnozja była stosowana operacyjnie w wywiadzie i działaniach wojskowych, w których zdalne postrzeganie wykorzystywano do odbierania informacji o odległych obiektach militarnych i utajonych zdarzeniach drogą pozazmysłową. Metody badawcze ewoluowały od wyboru wymuszonego (ang. Forced‑choice) do swobodnych wypowiedzi (ang. Free‑response) i wskazówki w postaci współrzędnych namierzanego celu (ang. Coordinate Remote Viewing -CRV⁷), co okazało się naturalną i charakterystyczną cechą działania świadomości. Ostatecznie to Ingo Swann udowodnił, że człowiek może dysponować zdolnością widzenia obiektów, które nie znajdują się w zasięgu jego wzorku, opracował też technikę nawarstwienia analitycznego (ang. Analytical Overlay – AOL) i etapy rozpoznania wspomagane front‑loadingiem i feedbackiem.

Rysunek: Anatomia telegnozji

Niezwykle interesującym doświadczeniem było też rozpoznanie dotyczące planety Jowisz, które przeprowadzono na drodze telegnozji jeszcze przed pojawieniem się tam sond Pioneer 10 i 11 (wysłanych w 1972 i 1973 roku), a zatem jeszcze przed przesłaniem przez nie danych na Ziemię. Początkowo wyśmiewane przez świat nauki informacje o obecności aury magnetycznej i elektromagnetycznej wokół Jowisza potwierdziła sonda Voyager 2. Zdjęcia z sondy stały się koronnym dowodem skuteczności zdalnego postrzegania.

Rysunek: Przedpremierowe odkrycie planety Jowisz

Pierwsze operacyjne zadanie w Ośrodku Badawczym NSA Fort Meade w stanie Maryland polegało na ocenieniu postępów Chin w budowie bomby atomowej. Wojsko rekrutowało telegnostów ze swoich szeregów, najlepsi to: Mel Riley, Joe McMoneagle i Ken Bell, którzy trafnie opisali zaawansowanie prac, a później poprawnie opisali nieudany test zrzutu. McMoneagle przewidział też i opisał budynek, w którym konstruowano wyjątkową radziecką łódź podwodną (Typhoon) zaznaczając, że ma nowy mechanizm napędowy, co później potwierdziły zdjęcia satelitarne. Przewidział także, że Rosjanie z pomocą materiałów wybuchowych otworzą kanał do morza, by zwodować tę łódź. Zespół PSI na zlecenie Ministerstwa Obrony i Agencji Bezpieczeństwa Narodowego USA pomagał też w odnajdywaniu wraków i lokalizowaniu zakładników w Iranie (Richarda Queena, którego opis wyglądu i choroby potwierdził się, gdy zakładnicy w obawie o stan jego zdrowia odesłali go samolotem do domu). W zdalnym postrzeganiu ważne jest określenie wartości czasowej, by nakierowana w konkretny czas świadomość mogła wybrać najistotniejsze informacje.
Rysunek: Odkrycie przez zespół wojskowy PSI okrętu Typhoon

Jednym z widowiskowych przykładów operacyjnego użycia zdalnego postrzegania było także odnalezienie rozbitego w maju 1978 roku radzieckiego bombowca Tupolew‑22 w Zairze.

Polskimi przykładami telegnozji są postaci: Stefana Ossowieckiego, który opisywał życie przeszłych epok z przedmiotów (m.in. grot magdaleński) i poprawnie relacjonował szczegóły potwierdzone później przez archeologów oraz psychotronika Lecha E. Stefańskiego, który demonstrował trafne odczyty właścicieli przedmiotów oraz aktualnych informacji o tych osobach; zdarzały się też precyzyjne medyczne weryfikacje.

W 1982 r. w eksperymencie w Instytucie Monroe Joe McMoneagle zdalnie opisał wieżę, przyczepy z elektroniką i metalowe pręty, które były zgodne z celem umieszczonym w zaklejonej kopercie. Postrzegający doznał nagłej wizji jasnego białego światła — okazało się, że celem był poligon w Nowym Meksyku, gdzie 16 lipca 1945 r. przeprowadzono próbę z bombą atomową, której nadano kryptonim „Trinity”. Opisał też przekrój bomby, zgodny z rzeczywistym. Rysunek: Bezbłędny odczyt tajnej operacji wojskowej „Trinity”

Może to zaskoczyć, lecz zarówno prekognicja, jak i retrokognicja są w badaniach zjawisk anomalnych jednymi z najlepiej udokumentowanych doświadczeń. W archiwach instytutów zachowały się obszerne materiały opisujące przypadki prekognicji, badane zgodnie z naukowymi standardami i uznane za autentyczne.

Wszystkie siły znane fizyce ulegają osłabieniu wraz z odległością. Żadne siły fizyczne nie działają też swobodnie w czasie, jak czyni to PSI. Świadomość działa tak, jakby potrafiła kierować swe interakcje bezpośrednio przez przestrzeń i czas. Zrozumienie tego jest prawdziwym wyzwaniem dla nauki.
Robert G. Jahn (profesor astronautyki, Princeton University)

WSZYSTKO JEST ENERGIĄ

„Pogranicze nauki to nie pseudonauka, lecz badania wyprzedzające aktualny stan wiedzy. Badając rzeczywistość trzeba śmiało podążać w nieznane, w przeciwnym razie niczego nowego się nie dowiemy.”
dr Danuta Adamska-Rutkowska

Współczesna nauka potwierdza, że ciało ludzkie na najbardziej podstawowym poziomie składa się z atomów. Z perspektywy fizyki cząstek elementarnych masa naszego ciała to w rzeczywistości „uwięziona” energia. Na poziomie biologicznym ciało funkcjonuje dzięki przepływowi energii elektrycznej. Impulsy nerwowe, praca serca czy transport substancji przez błony komórkowe opierają się na różnicy potencjałów elektrycznych jonów (naładowanych atomów). Prądy elektryczne serca mierzone są za pomocą elektrokardiografu (EKG), prądy elektryczne mózgu mierzone są za pomocą elektroencefalografu (EEG). Wykrywacz kłamstw bada elektryczny potencjał skóry. Nauka potrafi zbadać także pola elektromagnetyczne wokół ciała za pomocą miernika nadprzewodnikowej interferencji kwantowej (MNIK).

Fizyk Richard Feynman w swoim wykładzie „Atomy w ruchu” stwierdził, że najważniejszą informacją, jaką moglibyśmy przekazać przyszłym pokoleniom, jest to, że „wszystko składa się z atomów”. Najbardziej namacalnym dowodem, z którego korzystamy w medycynie, jest Rezonans Magnetyczny (MRI). Urządzenie to manipuluje spinami (właściwościami kwantowymi) atomów wodoru w ciele człowieka za pomocą silnego pola magnetycznego i fal radiowych.

Albert Einstein stworzył słynne równanie E=mc2, które zasadniczo stwierdza, że pomiędzy materią i energią nie istnieje żadna rzeczywista różnica. Masa i energia są dwoma różnymi przejawami tej samej rzeczy, zauważył Einstein w 1948 r. Wydaje się, że człowiek doskonale zna swoja dłoń. Jednak pod mikroskopem dostrzec można jej złożoność — cząsteczki, atomy, z których są zbudowane, obiekty subatomowe tworzące atomy: elektrony, protony, neutrony, cząsteczki elementarne. Na poziomie cząstek subatomowych, atomy oddziela od siebie pola — atom składa się w 99,9999999999% z pustej przestrzeni. Ludzka dłoń to w 99,9999999999% pustka. Obecnie wielkość atomu opisuje się w kategoriach jednostek energii, gdyż wartość ta jest znacznie dokładniejsza. Zatem zasada równoważności masy i energii (E=𝑚𝑐2) udowadnia, że masa ciała człowieka to w rzeczywistości ogromny magazyn energii.

Max Planck, jeden z największych umysłów XX wieku, uznawany za ojca teorii kwantów, odbierając w 1918 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki powiedział: „Jako człowiek, który poświęcił całe życie zgłębianiu najbardziej przejrzystej z nauk, mogę podsumować moje badania nad naturą atomów w następujący sposób: materia jako materia nie istnieje. Cała materia powstała i istnieje jedynie dzięki doskonałości siły, która wprawia cząsteczki atomu w wibracje i utrzymuje ten najdrobniejszy układ słonecznych atomów w naturze. Musimy przyznać, że za tą siłą kryje się istnienie świadomego i inteligentnego umysłu. Umysł ten jest macierzą całej materii.”

Alfredo P. Ernetti⁸ był zdania, że wszystko co istnieje jest emisją fal pól fizycznych. Fale te nie giną, a z upływem czasu ulegają przekształceniu. Twierdził, że wraz z zespołem naukowców skonstruował „chronowizor” umożliwiający odtwarzanie energii obrazów i dźwięków z przeszłości. Urządzenie miało wychwytywać informacyjne ślady (hologramy) pozostawione w czasoprzestrzeni i rekonstruować je za pomocą anten, jednostki pomiarowej i przetwornika obrazu/dźwięku. Ernetti deklarował, że za jego pomocą widział m.in. ostatnie godziny Jezusa. Istnienie i skuteczność urządzenia pozostają jednak niezweryfikowane, dokumentacja zdeponowana została w Szwajcarii i Japonii, a części z tego urządzenia odesłano do Watykanu.

Wszystko we wszechświecie jest energią w różnych częstotliwościach — od światła po skondensowaną materię. Myśli i emocje to formy wibracji o różnych wzorach: „pozytywne” są bardziej otwarte, „negatywne” gęstsze. Ciało składa się z niezliczonych elementów (systemy, narządy, komórki, molekuły) każdy o swojej charakterystycznej częstotliwości; istnieją pola energetyczne na wszystkich poziomach organizacji. W konsekwencji wszystko, co istnieje — widzialne i niewidzialne — jest zasadniczo energią.

Rysunek: Odczyt hologramów wydarzeń i osób przez chronowior

Rysunek: Sieć powiązanych pól informacyjnych

Aby rozumieć energię należy rozpatrywać ją w połączeniu: Pola Punktu Zerowego (opisującego uniwersalną matrycę energetyczno‑informacyjną), Pola Morficznego (wskazującego na pola przechowujące i przekazujące informacje o strukturach) oraz Zasady Holograficznej (podkreślającej holistyczny sposób przechowywania informacji).

TEORIA POLA BIOLOGICZNEGO

Mistyczne tradycje z różnych kultur od tysięcy lat opisują pola energii wokół ludzi zgodne z nowymi obserwacjami naukowymi. Na przestrzeni historii ludzkości, aż 79 różnych, niepowiązanych ze sobą kultur żywiło przekonanie o istnieniu pola elektromagnetycznego człowieka. Uzdrowienie energetyczne to jedna z najstarszych praktyk znanych światu. Już 4000-5000 lat p.n.e. uzdrowiciele zrozumieli, że nasze zdrowie w potężnym stopniu zależy od jakości energii, która przepływa przez organizm i z której organizm jest zbudowany. Medycyna konwencjonalna liczy zaledwie 120 lat (Instytucja medyczna powstała jako Rockefeller Institute for Medical Research w 1901 r.); Ajurweda – 5000 lat, medycyna chińska około 3000-5000 lat.

W Indiach mówiono o pranie — uniwersalnej sile życia, którą jogini manipulują przez oddech, medytacje i ćwiczenia, aby utrzymać zdrowie i odmienne stany świadomości. W starożytnych Chinach opisano chi, przenikającą materię i łączącą yin i yang; równowaga tych sił oznacza zdrowie, zaburzenie — chorobę. Podobne koncepcje występują w kabale, ikonografii chrześcijańskiej i wielu ezoterycznych tradycjach (różokrzyżowcy, teozofia, szamani, buddyzm tybetański itp.). Współcześnie badacze próbują przełożyć te opisy na obserwacje fizyczne, łącząc dawne relacje o polach energetycznych z empirycznymi badaniami. Zajrzyjmy zatem do świata nauki i sprawdźmy jak ona to przedstawia.

W 1959 roku dr Leonard Ravitz z Uniwersytetu Williama i Mary wykazał, że Pole Energetyczne Człowieka zależy od mentalnej i psychicznej równowagi danej osoby. Sugestia Ravitza głosiła, że to pole jest powiązane z procesami myślowymi; wysunął hipotezę, iż zmiany w tym polu myślowym mogą być przyczyną objawów psychosomatycznych.

W 1979 roku inny badacz, dr Robert Becker z Wyższej Szkoły Medycznej w Syracuse (stan Nowy Jork), sporządził mapę pola elektrycznego otaczającego ciało. Określił je jako System Kontroli Prądu Stałego, o strukturze przypominającej centralny układ nerwowy, i zauważył, że jego kształt i natężenie zmieniają się w zależności od procesów fizjologicznych i psychicznych. Odkrył także występowanie cząsteczek o wielkości porównywalnej z elektronami poruszających się w tym polu.

Dr Wiktor Iniuszyn z Uniwersytetu Kazachskiego od połowy lat pięćdziesiątych szczegółowo badał zagadnienia związane z Polem Energetycznym Człowieka. Na podstawie wyników swoich eksperymentów zasugerował istnienie „bioplazmatycznego” pola energii, zbudowanego z jonów, wolnych protonów i wolnych elektronów. Ponieważ ten stan skupienia różni się od znanych czterech — stałego, ciekłego, gazowego i plazmowego — Iniuszyn proponuje uznać go za piąty stan skupienia. Przerwy w trakcie procesów chemicznych w komórkach sprawiają, że składniki znajdują się w nieustannym ruchu. W bioplazmie utrzymuje się równowaga cząsteczek dodatnich i ujemnych; jej zaburzenie wpływa na zdrowie organizmu. Inuyszn zauważył, że mimo względnej stabilności bioplazmy znaczna część jej energii jest emitowana w kosmos. W powietrzu można zaobserwować unoszące się obłoki cząsteczek bioplazmy oderwanych od ciała. W ten sposób wkraczamy w sferę żywych pól energetycznych, pól myślowych i bioplazmatycznych form, które poruszają się i oddzielają od organizmu. Stajemy się wibrującą, promieniującą bioplazmą. Jeśli jednak sięgniemy do literatury, okaże się, że nie jest to zjawisko nowe — ludzie znali je od dawna, a jedynie w naszych czasach zostało ono ponownie odkryte. Było ono nieznane lub odrzucane przez zachodnią naukę, skupioną wtedy na badaniu świata fizycznego. Teraz, gdy ta wiedza się rozwinęła, a fizyka newtonowska ustąpiła miejsca teoriom elektromagnetyzmu, teorii cząsteczkowej i względności, coraz wyraźniej dostrzegamy powiązania między obiektywnymi, naukowymi opisami świata, a subiektywnym doświadczeniem człowieka.

Fizycy odkryli, że cząsteczki zachowują się jak fale prawdopodobieństwa, co podważa tradycyjny obraz trwałych, oddzielnych obiektów — rzeczywistość jawi się jako dynamiczna sieć wzajemnych powiązań, w której obserwator jest centralny. David Bohm postulował istnienie ukrytego „wewnętrznego porządku”, z którego wyłania się widoczna, „rozwinięta” rzeczywistość; dzielenie świata na części uniemożliwia poznanie tych podstawowych praw. Koncepcja hologramu ilustruje tę nierozerwalność: każda część zawiera obraz całości. Dennis Gabor stworzył pierwszy hologram (Nagroda Nobla 1971), a Karl Pribram sugerował, że mózg działa na zasadzie holograficznej — przechowuje i przetwarza informacje tak, że fragment może odtworzyć całość. Pribram używa modelu hologramu do opisania nie tylko mózgu lecz także wszechświata.

Dr Valerie Hunt z UCLA wykazała przy użyciu fotografii Kirliana, że pola energetyczne wokół ciała zmieniają się w zależności od myśli i zachowań. U osób jedzących świeże, zdrowe pokarmy pole było większe i silniejsze; po spożyciu „śmieciowego” jedzenia pole malało. Pokazała także, że skandowanie „om” potrafiło powiększyć pole nawet dziesięciokrotnie. Badania sugerują, że nasze wewnętrzne stany (myśli, uczucia, zachowania) wpływają na częstotliwość i wzorzec tych pól. Rozwój technologii pozwala coraz dokładniej badać te zjawiska; niektórzy badacze sugerują, że emocje mogą wpływać także na molekularne procesy, nawet DNA: w wyniku złości, wściekłości i nienawiści molekuły DNA skraca się, a dzięki miłości, współczuciu i radości wydłuża się”. Dr Hunt „była pierwszą badaczką, która odkryła związek między zmianami w polu biologicznym, a zdrowiem człowieka i stwierdziła, że problemy w ciele mają tak naprawdę swój początek w polu energetycznym.”⁹

W XX w. lekarze i badacze zaczęli systematycznie obserwować i opisywać „aurę” za pomocą filtrów kolorowych, fotografii Kirlianowskiej, detektorów promieniowania i aparatury rejestrującej sygnały elektromagnetyczne. Opisywano warstwy świetlne otaczające ciało, różne kolory, szerokości i zmiany pola powiązane ze stanem zdrowia, emocjami i zaburzeniami (np. choroby, nowotwory, zaburzenia psychiczne): „W latach 30-stych dr Lawrence Bendit i Phoebe Bendit szczegółowo badali Pole Energetyczne Człowieka wiążąc jego istnienie ze zdrowiem, leczeniem i rozwojem duszy. W swoich pracach podkreślają wagę znajomości i rozumienia potężnych eterycznych sił formujących, które stanowią podstawę zdrowia i leczenia ciała”¹⁰.

Jedną z ciekawszych postaci, na jakie trafiłam, zajmujących się nie tyle badaniem aury, co jej leczeniem, jest Barbara Ann Brennan. Wykształcona w fizyce i mająca doświadczenie w pracy badawczej w NASA i w przemyśle lotniczym, opracowała autorski system pracy z „aurą” i polami energetycznymi człowieka, integrujący obserwacje kliniczne, medytację, psychologię i koncepcje energetyczne.

Warto wspomnieć także o SQUID — jednym z najczulszych urządzeń służących do pomiaru materii poza makroskopowo, który jest w istocie wyłącznie wielkim polem magnetycznym wytworzonym przez biochemiczne i fizjologiczne czynności organizmu. Z jego pomocą naukowcy zaobserwowali, że wszystkie ruchy i narządy w ciele produkują specyficzne, widoczne impulsy magnetyczne, które można połączyć w pole biomagnetyczne. Naukowcy wiedzą też, że pole elektromagnetyczne przez nas jest podatne i że oddziałuje z innymi aktywnościami mózgu czy też układami wewnętrznymi i zewnętrznymi.

INNE PRZYKŁADY ZE ŚWIATA NAUKI

„Myśl to energia. Możesz stworzyć, bądź zniszczyć swój świat swoimi myślami”
Susan Taylor

Człowiek widzi mniej, niż 1% zakresu swojego pola elektromagnetycznego i słyszy mniej, niż 1% spektrum dźwięków. Nie widzi wifi, a włącza Internet i pływa na fali wiadomości. Nie widzi fal radiowych, a włącza radioodbiorniki i słyszy muzykę. Nie widzi ultrafioletu i podczerwieni, ale to nie znaczy, że ich nie ma.

Percepcja, natura i świadomość człowieka stanowią trudny przedmiot badań. Współpraca wielu dyscyplin pozwala stopniowo formułować hipotezy dotyczące fizycznej natury świadomości oraz podejmować próbę modelowania zjawisk będących skutkiem jej działania w czasoprzestrzeni. Zjawiska niematerialne w klasycznym ujęciu naukowym coraz częściej interpretuje się w kategoriach materialnych — materia w czasoprzestrzeni może przyjmować postać falową lub korpuskularną zależnie od sposobu obserwacji. Jeśli świadomość steruje procesami życiowymi, to także poprzez narzędzia percepcji i myślowej kreacji kształtujemy rzeczywistość. Posługując się świadomością, powinniśmy mieć świadomość, że nasze nastawienie ukierunkowuje cel: jeżeli wierzymy w zdolność kształtowania rzeczywistości intencją, istnieje większe prawdopodobieństwo, że tak się stanie; jeśli zaś jesteśmy przekonani o braku takiej mocy, nie osiągniemy rezultatu. Kluczem do wykorzystania zasobów świadomości jest zerwanie ze starymi, narzuconymi wzorcami i wynikającymi z nich przekonaniami. Poznanie współczesnych osiągnięć nauki dotyczących energetyczno‑informacyjnego kompleksu świadomości umożliwia udział w kreacji rzeczywistości czasoprzestrzennej i ukazuje, że duchowość może być jednym z aspektów rządzących prawidłami naszego świata.

W eksperymencie Władimira Poponina DNA zmieniało rozmieszczenie fotonów w próbkach powietrza, a zaburzenia utrzymywały się nawet po usunięciu DNA, co sugeruje długotrwały wpływ informacji biologicznej na otoczenie. Wibracja dźwięków i energii pola energetycznego wpływa na wszystko, co wibruje na tym poziomie. Pole energetyczne i wibracje oddziałują także na relacje między obiektami i ludźmi — podobnie jak strojone instrumenty, oto przykład: jeśli umieścisz naprzeciwko siebie zestrojone gitary i poruszysz strunę G na jednej z nich, struna G na drugiej zacznie wibrować. Natomiast fizyk William Tiller wykazał, że także myśli mogą nawet oddziaływać na instrumenty elektroniczne.

„W 1964 roku fizyk J.S. Bell opublikował dowód matematyczny na to, że teoria ukrytych zmiennych — zastępczych subtelnych „mechanizmów” w przyrodzie, które przetwarzają czas i przestrzeń, tak więc coś, co przydarza się jednej cząsteczce, wpływa zawsze na wszystkie pozostałe.”¹¹ Jego odkrycia były podstawą rozwoju technologii kwantowych (kryptografia kwantowa, teleportacja kwantowa, protokoły certyfikujące losowość) oraz intensywnych badań nad naturą splątania.

Sarfani, fizyk, który zajmował się teoriami granicznymi łączącymi mechanikę kwantową ze świadomością i zjawiskami pozornie „parapsychicznymi” zaproponował mechanizmy nielokalnej natychmiastowej łączności jako bazę dla „aury” i bezpośredniej wymiany informacji między organizmami. Jeśli fizycy odkryją, jak działa natychmiastowa łączność, moglibyśmy nauczyć się widomego korzystania z naszych połączeń ze światem i innymi ludźmi. To oczywiście zrewolucjonizowałoby komunikację. Zmienilibyśmy też sposób, w jaki wzajemnie na siebie wpływamy. Tą natychmiastową łączność moglibyśmy wykorzystać w celu uzdrowienia i naprawdę rozumieć głębiej, co robimy.

Fotony światła, które tworzą otaczający nas świat, zostały poddane obserwacji w próżni. Ich naturalne położenie było zupełnie przypadkowe. Następnie do próżni, w której znajdowały się fotony, wprowadzono ludzki materiał genetyczny. Co zadziwiające, fotony światła już nie zachowywały się przypadkowo, a dokładnie odwzorowały geometrię wprowadzonego DNA. Wywnioskowano, że ludzki materiał genetyczny dosłownie kształtuje zachowanie fotonów światła, które stanowią otaczający nas świat.

Rosyjski biofizyk i biolog molekularny Piotr Garjajev z zespołem naukowców udowodnili, że „żywe DNA (w żywej tkance, a nie w in vitro) reaguje na modulowane słowami promienie laserowe, a nawet fale radiowe, jeśli użyte są odpowiednie częstotliwości.”¹² Doświadczalnie uchwycili informację z jednego DNA i przenieśli ją za pomocą częstotliwości na inne, w ten sposób przeprogramowując komórkę innego genomu. Wniosek był jednoznaczny: DNA reaguje na słowa i uczucia, co ma moc zmieniania naszych genów, psychiki i zdrowia.

Odpowiednią sugestią można wywołać zmiany w funkcjach fizjologicznych organizmu, przykładem może być eksperyment opisany przez L.Wolberga. Sugerowano w nim badanym, że jedna ręka staje się coraz chłodniejsza, a druga rozgrzewa się coraz bardziej. W ciągu kilkunastu minut osiągnięto u osób uczestniczących w badaniu różnicę ciepłoty dłoni dochodzącą do 4°C. Ten sam naukowiec w innym eksperymencie sugerował pod hipnozą: „Jesz masło i popijasz je bulionem”. Parę minut po tym treść dwunastnicza badanych zawierała duże ilości enzymów trawiących tłuszcze. W czasie podobnego badania pod hipnozą jednym sugerowano spożycie smacznego posiłku, drugim niesmacznego. Analiza treści żołądkowej ujawniła większą, niż normalnie kwasowość w grupie pierwszej, natomiast w drugiej znacznie obniżoną. Także, gdy osobie badanej znajdującej się w stanie hipnozy powiedziano, że wypiła dużą ilość wody z naczynia, które w rzeczywistości było puste, stwierdzono u niej wzrost ilości wydalanego moczu z równoczesną utratą płynów ustrojowych.

W jednej ze szkół w Zjednoczonych Emiratach Arabskich IKEA umieściła dwie draceny. Przez 30 dni każda z roślin „słuchała” różnych nagrań. Jedna z nich odbierała wyłącznie komplementy, a druga negatywne, obraźliwe słowa. Draceny przez około 7 miesięcy miały dostęp do takiej samej ilości wody, światła oraz nawozu. Roślina „chwalona” wyglądała na zdrowszą i lepiej rosła, natomiast roślina „znęcana” zaczęła więdnąć i była w gorszym stanie.¹³

Wniosek kampanii dowodził, że energia kształtuje materię. IKEA użyła tego eksperymentu jako metafory, by zwrócić uwagę na skutki negatywnego traktowania ludzi, zwłaszcza dzieci.

Podobny w skutkach był także eksperyment Masaru Emoto ze słoikami ryżu polegający na umieszczeniu ugotowanego ryżu w trzech słoikach, które przez pewien okres traktowano różnie: do jednego mówiono codziennie pozytywne słowa/podziękowania, do drugiego negatywne słowa/obelgi, trzeci pozostawiono bez komentarza jako kontrolę. Emoto raportował, że ryż „pochwalany” psuł się wolniej, ryż „obrzucany” psuł się szybciej, a ryż kontrolny wykazywał stan pośredni. Autor interpretował wyniki jako dowód, że intencje i słowa wpływają na materię. Doświadczenia powtórzone kilkaset razy w placówkach oświatowych na całym świecie miały identyczne efekty.

Masaru Emoto przeprowadził także serię eksperymentów polegających na wystawianiu próbek wody na działanie różnorodnych bodźców (słów, intencji, muzyki), a następnie zamrażaniu tych próbek i dokumentowaniu powstałych kryształów lodu za pomocą fotografii mikroskopowych. W jego opisie do butelek lub pojemników z wodą przyklejano etykiety zawierające pozytywne słowa (np. „dziękuję”, „kocham cię”) lub negatywne określenia (np. „głupi”, „nienawiść”), czasem odtwarzano określoną muzykę lub kierowano wobec wody „intencje”. Po zamrożeniu wyciągano fragmenty kryształów, fotografowano je i porównywano między próbkami. Woda traktowana „pozytywnie” tworzyła estetycznie uporządkowane, symetryczne, „piękne” kryształy, natomiast woda „negatywnie” traktowana dawała kryształy zdeformowane, nieregularne lub pozbawione wyraźnej struktury; na tej podstawie Emoto interpretował, że słowa i intencje wpływają na strukturę materii.

O wpływie negatywnych słów na naszą psychikę mówi eksperyment jaki przeprowadzono w latach 80-tych – setki napisów ze słowem „war” (wojna) pojawiły się w jednej z dzielnic dużego miasta w USA. Po paru tygodniach odnotowano zwiększoną ilość zwolnień lekarskich na nerwice, zmniejszoną obecność ludzi po zmroku i nastroje nietolerancji wobec obcych, choć nie było realnego zagrożenia. Pod wpływem sugestii ludzie zmieniają poglądy. Posługują się nią lekarze (efekt placebo), psychoterapeuci, wychowawcy, politycy, każdy z nas na co dzień.

Naukowcy z Uniwersytetu Stanforda przebadali wpływ glikokortykosteroidów wydzielanych przez korę nadnerczy podczas krótkotrwałego stresu psychicznego. Badanie pozwoliło odkryć, że słuchanie narzekania ma negatywny wpływ na nasze zdrowie, a także bezpowrotnie niszczy nasz mózg. Narzekanie jest automatycznie odbierane przez mózg jako zagrożenie.¹⁴ Dlatego w zamian uruchamiają się przeróżne procesy fizjologiczne, które w sytuacji niebezpieczeństwa byłyby bardzo istotne, jednak podczas, gdy człowiek nie ma z czym walczyć, działają, one destrukcyjnie. Przewlekły stres związany z długotrwałą ekspozycją na negatywne sytuacje podnosi poziom kortyzolu i może prowadzić do zmian strukturalnych i funkcjonalnych w mózgu (hipokamp, kora przedczołowa, ciało migdałowate). Słuchanie osoby, która narzeka, można porównać do biernego palenia – mimo, że nie palisz i tak odczuwasz negatywne skutki tej szkodliwej substancji. Aby ochronić się przed narzekaniem według dr Travisa Bradberrego należy wykształcić w sobie postawę wdzięczności.

W serii badań prowadzonych w Moskwie przez Dimitrija G. Mirzę i W. I. Karczewa oceniano wpływ bioenergoterapii na przeżywalność myszy wystawionych na śmiertelne dawki promieniowania. Przeprowadzono trzy warianty eksperymentalne: zabiegi terapeutyczne wykonywane po naświetleniu (15 min), zabiegi prewencyjne przed naświetleniem (20 min) oraz kombinację obu procedur. W grupie kontrolnej wszystkie zwierzęta padły w ciągu 19 dni, natomiast w grupach poddanych bioenergoterapii obserwowano istotne wydłużenie przeżywalności — w drugiej serii po 1993 r. przeżywalność wyniosła 38%, a w serii trzeciej niemal 100%. Autorzy podkreślali, że największy efekt zaobserwowano także w przypadkach, gdy „uzdrowiciel” działał z odległości przekraczającej 1500 km.

Dr Joe Dispenza – doktor chiropraktyki, promuje ideę, że zmiana świadomości i praktyki medytacyjne mogą wpływać na zdrowie, biochemię mózgu i fizyczne aspekty organizmu. Używa języka neuroplastyczności, epigenetyki i pól energetycznych do opisu mechanizmów. Jego współpracownicy prowadzą badania eeg, zmian biochemicznych. Według osobistych relacji Dispenzy w wypadku doznał poważnych urazów kręgosłupa i uszkodzeń na rdzeniu. Opisywał doświadczenia pooperacyjne i okres rehabilitacji, które wspierał intensywną pracą z umysłem, medytacjami i wizualizacją. Uważa, że dzięki sile myśli i skupieniu umysłowemu przywrócił funkcje ciała i powrócił do zdrowia.

Innym przykładem działania świadomości jest Rezonans Schumanna – zjawisko elektromagnetyczne informuje o info‑energetycznym związku między Ziemią, a naszymi procesami poznawczymi: stan świadomości rezonuje z częstotliwościami planety. Podnoszenie wibracji pól mentalnych wspiera wyższe harmoniczne Schumanna, ułatwiając dostęp do zjawisk anomalnych i sprzyjając rozwojowi świadomości. Unikalne właściwości sieci kosmicznej sprawiają, że możliwa jest komunikacja między ludźmi, która przekracza prędkości znane człowiekowi z codziennego doświadczenia.

Rysunek: Pola informacyjne

Sieć kosmiczna komunikuje się z ludzką biologią przez częstotliwości rezonansu magnetycznego, wpływając na wielowymiarową strukturę DNA. To DNA opisane jest nie jak w nauce konwencjonalnej (2-niciowy), lecz jako 12‑niciowy kod gromadzący informacje z różnych etapów istnienia (cielesnego i poza‑cielesnego); jego nici mają zarówno fizyczne, jak i duchowe atrybuty. Obecnie ta wielowymiarowa komunikacja jest utrudniona przez fałszywe światopoglądy narzucane przez system edukacji, polityczny oraz zmanipulowane wierzenia religijne kreowane przez organizacje dążące do podporządkowania ludzkich umysłów.

PODSUMOWANIE
 ŚWIADOMOŚĆ TO FUNDAMENT NOWEGO NAUKOWEGO MODELU RZECZYWISTOŚCI

Uważam, że kosmiczne odczucia religijne są najsilniejszą i najszlachetniejszą zachętą do pracy naukowej.
Albert Einstein

Nauka jest językiem współczesnego mistycyzmu, nasza duchowość nie jest już fikcją lecz aspektem rzeczywistości, z którym musimy się liczyć oraz uwzględniać go w opisie rządzących naszym światem prawidłowości. To czemu poświęcamy energię i uwagę staje się naszą rzeczywistością. Pierwszym psychotronikiem, który wysunął śmiałą hipotezę, że wszyscy ludzie posiadają potencjalne zdolności anomalne, był Czech Břetislav Kafka (1891–1967). Według niego ujawnienie tych zdolności wymaga jedynie odpowiedniego treningu, prowadzącego do osiągnięcia stanów świadomości odmiennych od czuwania.

Świadomość w ujęciu interdyscyplinarnym to złożone zagadnienie, znajdujące się na styku neuronauki, biologii, psychologii, filozofii, a także informatyki i fizyki. Jest definiowana jako stan psychiczny, w którym jednostka zdaje sobie sprawę z bodźców wewnętrznych (myśli, emocje, ból) oraz zewnętrznych.

Nauka i religia powinny szukać tego, co je łączy, zamiast ciągle uwypuklać różnice podsycane przez interesy dawnych antagonistów, które ukształtowały szkodliwe nawyki myślowe. Bóg jest jeden i taki sam dla nauki i religii — jest w pełni obecnym, wielowymiarowym czynnikiem wszechświata, obdarzającym wszystkie formy istnienia potencjałem wiedzy i możliwościami działania.

Fizyka wielowymiarowa, choć wydaje się magią, jest wiedzą, która musi wyjść poza obowiązujący obecnie paradygmat. Perspektywa interdyscyplinarna jest konieczna: żadna z dyscyplin osobno nie dostarcza pełnego wyjaśnienia świadomości. Filozofia nauki od lat próbuje nas przekonać, że nie powinniśmy stawiać sobie na drodze poszukiwania wiedzy żadnych ograniczeń. Świadomość zatem wskazuje na potrzebę krytycznej, epistemologicznie ugruntowanej debaty oraz rozwijania wielopoziomowych modeli prac badawczych. Interdyscyplinarne badanie świadomości dąży do zintegrowania subiektywnego odczuwania (filozofia) z obiektywnymi mechanizmami biologicznymi (neuronauka), co ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia natury człowieka.

Rysunek: Świadomość jako nowy model rzeczywistości.

Edyta Janik